Menu dodatkowe

Menu strony

Ikony społecznościowe

Treść strony

Chmiel – najczęściej zadawane pytania

Jak ograniczyć szkody wyrządzone w chmielniku przez grad?

Przede wszystkim należy zabezpieczyć uszkodzone rośliny przed mączniakiem rzekomym. Najlepiej zastosować środek o działaniu układowym np. zawierający fosetyl glinu jako substancję czynną. Oprysk należy wykonać tak szybko jak to jest możliwe, ponieważ grzyb powodujący mączniaka rzekomego dostaje się do wnętrza rośliny przez uszkodzone tkanki.

Kolejnym krokiem jest  zastosowanie preparatu stymulującego wzrost roślin i odbudowę zniszczonych pędów i liści. Na rynku dostępnych jest obecnie wiele biostymulatorów o różnych mechanizmach działania i udokumentowanej skuteczności dla wielu gatunków roślin uprawnych.

 

 Niektóre rośliny chmielu na plantacji zaczęły usychać na krótko przed osiągnięciem dojrzałości do zbioru. Co może być tego przyczyną?

Prawdopodobnie rośliny te zostały zaatakowane przez omacnicę prosowiankę. Należy dokładnie obejrzeć pędy, szczególnie te miejsca, gdzie pędy stykają się ze sobą. Jeśli w pędach widoczne są otworki o średnicy około 2 mm, z których wysypują się drobne trociny, jest to ewidentna oznaka żerowania gąsienicy omacnicy prosowianki. W jednym pędzie może występować nawet kilka gąsienic. Żerują one wewnątrz pędu uszkadzając wiązki przewodzące, co w konsekwencji powoduje ograniczenie lub nawet całkowite zahamowanie transportu wody w roślinie.   Na skutek tego rośliny więdną i usychają. Gąsienice omacnicy prosowianki zimują w resztkach pędów pozostałych po zbiorze.  Skuteczną metodą ograniczania liczebności szkodnika w kolejnym sezonie wegetacyjnym jest więc usuwanie z plantacji resztek pędów chmielowych i ich niszczenie.

Inną przyczyną zasychania roślin chmielu w okresie poprzedzającym zbiór szyszek może być porażenie przez grzyby z rodzaju Verticillium. Chorobie towarzyszy żółknięcie liści rozpoczynające się w dolnych partiach rośliny i stopniowo obejmujące również wyżej położone liście, przy czym objawy żółknięcia mogą obejmować tylko część blaszki liściowej (chloroza sektorialna). Porażone pędy więdną i zasychają. Najbardziej charakterystycznym objawem werticiliozy chmielu jest brązowienie wiązek przewodzących widoczne po przecięciu łodygi. Werticilioza zwykle występuje na stanowiskach o naruszonej równowadze biologicznej. W celu ograniczenia tej choroby na chmielu zaleca się uprawę żyta na zielony nawóz w międzyrzędziach chmielu lub zastosowanie innego nawożenia organicznego.

 

Wiosną, w fazie tworzenia pędów bocznych, pojedyncze pędy chmielu, a nawet całe rośliny zaczęły nagle więdnąć i usychać. Co robić, żeby zahamować ten proces?

Nagłe więdnięcie roślin chmielu może być spowodowane uszkodzeniem dolnej części pędu podczas wykonywania zabiegów uprawowych lub przez dzikie zwierzęta np. sarny. W takim przypadku widoczne jest mechaniczne uszkodzenie pędu, np. przetarcie lub przerwanie.

Niestety przyczyną może być również porażenie przez grzyby z rodzaju Fusarium. W takim przypadku nie są widoczne żadne mechaniczne uszkodzenia łodygi, a zwiędnięty pęd daje się łatwo wyciągnąć z gleby. Wyciągnięty z gleby pęd może być tępo zakończony lub zwężać się ku dołowi. 

Rośliny z objawami fuzariozy powinno się usuwać z plantacji, aby ograniczyć ogniska infekcji. Trzeba jednak pamiętać, że fuzaryjne więdnięcie chmielu występuje częściej na stanowiskach o naruszonej równowadze biologicznej gleby, dlatego długotrwałą poprawę zdrowotności roślin można uzyskać poprzez działania przywracające tę równowagę. Najczęstszą przyczyną zaburzeń  jest niewłaściwy odczyn gleby, niezrównoważone nawożenie mineralne lub niekorzystne stosunki powietrzno-wodne w glebie.

W celu ograniczenia występowania choroby należy utrzymywać pH gleby w granicach 6,3 – 6,5. Ograniczyć stosowanie nawozów azotowych w formie saletrzanej i unikać aplikowania nawozu bezpośrednio pod rośliny chmielu. Nawożenie azotowe stosować w dawkach dzielonych 3 razy w sezonie wegetacyjnym. Poprawę stanu gleby, zarówno pod względem właściwości fizycznych jak i aktywności biologicznej, można osiągnąć przez systematyczne stosowanie nawożenia organicznego w postaci obornika lub nawozu zielonego. 

 

Kiedy rozpocząć ochronę chmielu przed mączniakiem rzekomym?

W okresie wybijania młodych pędów należy prowadzić obserwacje występowania tzw. pędów kłosowatych (charakterystycznie zniekształcone pędy o jasnozielonym zabarwieniu, skróconych międzywęźlach oraz  podwiniętych blaszkach liściowych) . Obserwacje powinny obejmować 100 roślin w 3 - 5 miejscach na plantacji.  Jeśli pędy kłosowate występują na więcej niż 10 roślinach (ponad 10% roślin z objawami choroby) należy  wykonać zabieg przy użyciu jednego z fungicydów dopuszczonych do ochrony chmielu przed mączniakiem rzekomym. Jeśli nasilenie choroby jest mniejsze ochronę chmielu przed mączniakiem rzekomym należy rozpocząć dopiero po naprowadzeniu pędów na przewodniki. Zabieg ochronny bezpośrednio po naprowadzeniu pędów na przewodniki wykonuje się zapobiegawczo bez względu  na występowanie objawów choroby.

 

Jaka jest przyczyna skrócenia pędów bocznych chmielu?

Skrócenie pędów bocznych jest charakterystycznym objawem mączniaka rzekomego chmielu. Pędy takie tworzą się w wyniku systemicznego porażenia rośliny lub infekcji wtórnych rozwijających się pąków bocznych. Należy zadbać o prawidłową ochronę chmielu przed mączniakiem rzekomym w fazie tworzenia pędów bocznych BBCH 21-29.

 

Co jest przyczyną brązowienia wierzchołków szyszek u chmielu?

Wierzchołki szyszek brązowieją na skutek nekrozy listków w szczytowej części szyszek. Choroba ta jest spowodowana porażeniem przez grzyby z rodzaju Fusarium. Do porażenia dochodzi w okresie rozwoju generatywnego, tj. kwitnienia oraz wiązania szyszek. Rozwojowi choroby sprzyja wysoka wilgotność powietrza.

  • Platforma Sygnalizacji Agrofagów

Projekt realizowany w zadaniach 1.5 
Programu Wieloletniego IOR-PIB na lata 2016 - 2020

Instytut Ochrony Roślin - Państwowy Instytut Badawczy

Ulica: Władysława Węgorka 20
60-318 Poznań

tel. +48 61 864 90 75

fax +48 61 864 91 20

sekretariat@iorpib.poznan.pl

Instytut Ochrony Roślin - Państwowy Instytut Badawczy

Internetowy System Sygnalizacji Agrofagów

Stopka strony