Menu dodatkowe

Menu strony

Ścieżka nawigacyjna

Ikony społecznościowe

Treść strony

Mszyca świerkowa zielona

  • Mszyce na igłach
  • Mszyce na igłach
  • Uszkodzone drzewo
  • Wiosenne uszkodzenia świerka - rozwój tegorocznych pędów
  • Wiosenne uszkodzenia świerka - rozwój tegorocznych pędów
  • Wiosenne uszkodzenia świerka - rozwój tegorocznych pędów
  • Zamierające igły
  • Zamierające igły

autor: Marek Tomalak

Mszyca świerkowa zielona (Elatobium abietinum Walker)

Rząd: Pluskwiaki równoskrzydłe (Homoptera
Rodzina: Mszycowate (Aphididae)  

Długość bezskrzydłej samicy: ok. 2 mm  
Pojaw mszyc: od kwietnia do jesieni. Zimują jaja.
Środowisko: Drzewostany z udziałem świerka, parki, ogrody przydomowe. Pospolity prawie w całym kraju.
Rośliny pokarmowe: Świerk (Picea spp.). Na obszarach miejskich najczęściej spotykany na świerku kłującym (P. pungens). 

Rozmieszczenie geograficzne: Gatunek pochodzący z Ameryki Pn. rozprzestrzenił się również w całej Europie.  W Polsce występuje na obszarze całego kraju, lokalnie bardzo liczny.
 
Cykl rozwojowy: Jest to mszyca jednodomna, odbywająca swój pełen cykl rozwojowy na świerku. W połowie kwietnia z jaj zimujących na pędach drzewa wylęgają się larwy, z których powstają bezskrzydłe samice. Te dają początek nowym koloniom i formom uskrzydlonym. Mszyce te żerują na spodniej stronie igieł i wykazują znaczną ruchliwość, często wędrując wzdłuż pędów. Najwyższą liczebność populacja osiąga na przełomie kwietnia i maja. W korzystnych warunkach mszyca świerkowa zielona może opanować całe drzewo powodując zamieranie igieł na ubiegłorocznych i starszych przyrostach. Od końca maja wielkość populacji szkodnika gwałtownie się zmniejsza. Latem na korze pędów spotkać można jedynie nieliczne osobniki bezskrzydłe. W sierpniu pojawiają się osobniki uskrzydlone, zdolne do zasiedlania nowych drzew. Jesienią rozwija się pokolenie płciowe, którego samice składają jaja zimowe.     

Znaczenie: W wielu rejonach kraju gatunek ten wykazuje tendencje do częstych, masowych pojawów. W parkach i ogrodach miejskich szczególnie niebezpieczny jest on dla świerka kłującego, w tym formy srebrzystej. Jego żerowanie może prowadzić do szybkiego żółknięcia i całkowitego zamieranie igieł na pędach ubiegłorocznych i starszych. Mszyca świerkowa zielona nie uszkadza młodych igieł na tegorocznych przyrostach, przez co zwykle nie powoduje zamierania opanowanych drzew.  Regeneracja uszkodzonych koron może jednak trwać kilka lat.  


Zwalczanie: W sytuacjach krytycznych mszyca świerkowa zielona wymaga zwalczania chemicznymi środkami mszycobójczymi, które powinno być przeprowadzone wczesną wiosną, bezpośrednio po zauważeniu rozwoju pierwszych kolonii. Do tej pory nie zdołano opracować skutecznych metod biologicznych mogących znaleźć zastosowanie w zwalczaniu tego szkodnika, szczególnie w warunkach miejskich. 

  • Platforma Sygnalizacji Agrofagów

Projekt realizowany w zadaniach 1.5 
Programu Wieloletniego IOR-PIB na lata 2016 - 2020

Instytut Ochrony Roślin - Państwowy Instytut Badawczy

Ulica: Władysława Węgorka 20
60-318 Poznań

tel. +48 61 864 90 75

fax +48 61 864 91 20

sekretariat@iorpib.poznan.pl

Instytut Ochrony Roślin - Państwowy Instytut Badawczy

Internetowy System Sygnalizacji Agrofagów

Stopka strony